چون توفانی نحیب ... 

درخت زندگانی را تکاندم

و لرزاندم

تا پنهان ترین ریشه هایش را ...

 آنگاه تو پدید آمدی

نغمه خوان در میان برگ هایش

در دورترین شاخه هایش

دوستت دارم درونم !