 |
|
 |
راست میگید....
خیلی کم کار شدم .( البته تو دنیای مجازی ! )
راستش تغییرات بزرگی در زندگی منه کوچولو در حال رخ دادنه ...
نمیدونم چم شده !
احساستم قاطی شده .
عقل و احساسم هر کدوم ساز زیبایی میزنن ، با هم غریبن ولی ...
از طرفی شاید خوشحالم .
آره ...
گاهی اوقات از خوشحالی بریده بریده میشم ...
آره ...
ابر پاره پاره .
زندگی رو به تغییر است .
شکرت خدا و التماس دعا .
گلدونه
دلم میخواد
باز بکنم ، زخم کهنه ی کلمه رو ...
و فریاد کنم ،
درده بی درمان دلم رو ...
گلدونه
چون توفانی نحیب ...
درخت زندگانی را تکاندم
و لرزاندم
تا پنهان ترین ریشه هایش را ...
آنگاه تو پدید آمدی
نغمه خوان در میان برگ هایش
در دورترین شاخه هایش
دوستت دارم درونم !
و من تکرار عریانم
لباسی نپوشانیدم.
و شما هم
لخت باشید تا بفهمید آدمی پست است ...
تا بفهمید درد آدم را !
و عشق بپوشانیدم .
عریانی تنهاست !
گلدونه
در لابه لای خطوط مغز و اعصابم ؛
نقش ماتم زده ات ؛
پاک شدنی نیست !
وای بر من،
وای بر من که نفسم از تو بنا شد .
گلدونه
طَبق ، طَبق ، نُقل و نَبات
حواله ی دوتا چشات
واسه کمون ابروهات
دارم دوتا ظرف طلا !!!!
گلدونه
اقاقی و اطلسی و ستاره ،
یه دسته گل تو دامنت دوباره ،
اینا همش بهانه س ،
سال جدید ، مبارک !
دوست دارم امسال به هر زحمتی که شده ، به تک تک آرزوهاتون برسید ...
گلدونه ( ساناز )
با اقاقی ؛
لحظه لحظه رقص دادی
شاخهء حقیره یاسمن هایم را ...
غنچه ام ...
باورم شد ، بودنت .
دوستت خواهم داشت همیشه ...
( امروز زیباترین روز زندگی منه ، حس غرور و حاودانگی ، حس رندگی ،حس بودن ، حس گریه ، حس خنده ! شادی ام هدیه ای برای تو . )
گلدونه ( ساناز )
امروز هیچ تصویری نشان از حال من نداره ...
وقتی رفتی ،
شب شد !
اذان ظهر ، قطع شد .
غم تو کوچه پخش شد .
برای من رفتن تو ، درد شد..........
گلدونه
تقدیم به تو دوست نارفیق
عاشق که خسته می شود ،
حرمت شکسته می شود
ناراحت نشو دلم ازت گرفته ، بی معرفت
همین .
گلدونه
نکُنه،
ستاره های آسمون
تنها بشن تو کهکشون
نکنه هوار بشن سرت
خورشید و ماه و آسمون ؟!.....
گلدونه
دلم میخواد بخونی
اتل متل ستاره
که آسمون چشمات
هزار تا خنده داره ...
گلدونه
یادته قهوه ی تلخه اون شب و ؟
توی اون کافه سرد و بی نفس ،
قهوه ی سیاه تو گرمم کرد !
قهوه ی تلخ و داغه اون شب یادمه .
اما اون کافه ی سرد ،
حالا خونه ی غریب ِ کفتراست ...
گلدونه
بوی عید من کجاست ؟
رنگ سبز و ماهی عنابی رنگ من کجاست ؟
بر مزاره بی نَهاله خاکه غربت ، نازنین
شوخی و خنده محال است ، عید من حالا کجاست ؟
از بهارین گفته ام ، دردی گرفت آن دامنم
به بهارین گفته ام پیدا کند ، آخر کجاست ؟!
گلدونه
کجان اونایی که بودنشون ،
به خاطر ِ نبودن ما ،میتپه ؟
کجان اونایی که کورن ولی فکر میکنن که بینان ؟
آهای ناجیان بی جان ِ جاندار !
به دادمون برسید .
دفن شدیم، از بَس خفه مون کردن .
مُردیم ، از بَس کُشتَنمون !
دلم مُرد از بس نذاشتن ، تا آخرش قاچاق شد .
همین و میخواستید ، مگه نه ؟ !
گلدونه ی پر پر !
به من بگو چرا
هوای امشب من ،
مرطوب تر از اشک توست ؟!
گلدونه
میخوام واسه اتاقمون
یه مشت ستاره بچینم
میخوام برای شام تو
صد تا اقاقیا بچینم
میخوام لباس آبی مو
بنفش و عنابی کنممیخوام برات معنی کنم
معنی دوست داشتنمو
واژه به واژه ، طی کنم
کویره دوست داشتنت رو ...
*گلدونه*
واسه چشای نازت
پاییز ه من ، بهاره
میخوای بگم نباره
تا خیس نشی دوباره ؟
گل گلدونه ی تو .
شب زایید ، در آفتاب .
کودکی آرام با روحی بزرگ .
و درخشش از نور .
پدر و مادر او شب بودند .
کودک شب ؛ امشب
میگرید .
و به صبح مینالد .
که شبم ؛ آن پدرم ؛ امروز کجاست ؟
گلدونه
امروز در روزنامه ای بی نام خواندم :
انسانی آزاد ،
خود را در قفس حبس کرد .
بینوایان او را ،
دیووانه نامیدند !
و چه آزاد است او در قفس ِ تنگش...
مگر نه ؟
گلدونه
آره این تقدیر من بود ؛
که دو چشمام ؛ نور من شه .
که دو تا دست نهیفم
مثله فولاد ؛ مثله سنگ شه .
از زبون کوچولوهایی ؛ که واسه دنیای بی در و پیکر ما ؛ خیلی بزرگن .
گلدونه
گرون تموم شدن زندگی من و تو ؛
از ارزون فروختن خودمونه .
باور کن دوستم !
گلدونه
اومدم ستاره شم ؛ خندیدی
اومدم آبی بشم ؛ ترسیدی
تا به شب ؛ شمع شدم
رقصیدی !
من میخوام هنوز ، همون ، ستاره شم
توی ِ شب ؛ توی ِ غروب ؛
آبی ِ آسمونی شم .
گلدونه
به یاد قدیما و وصف حال الان ِ هزار زن بدبخت :
امید دارم اشک چشاشون خشک نشه .
همین .
بارون نیا نم نم
پشت خونه ی سردم
دلم عروسی کرده ،
با غم روبوسی کرده !
تب دار همیشگی تو ای زن ایرانی ،
گلدونه
باور کردم ؛
داشته های باوره نداشته ات را .
باور کردم ؛
طنین ِ نفسه ؛ بی نفست را .
گلدونه
تیکه تیکه کردی ؛
گلبرگهای ناجون ِ اقاقی ِ قلب ِ همسایه رو .
نارفیق !
گلدونه
هر شب بالُنی از ستاره ؛
برای آغوش تو ذخیره دارم .
شبت پر از ستاره نازنینم ...
*گلدونه*
شب ِ هر شب ِ من !
دیشب ؛
تو رو ؛ به گهواره ی ستاره ای دوختم .
تا صبح نشی !
گلدونه
تنوره داغ ِ بدنم ؛
گرمای یخ دامنت ...
حضورت جاودانه باد ؛
شاخه ی خشک زمستانم .
نمیخوام آبی نگاهش بکنم
یا که ابری وسیاه صداش کنم
من میخوام که آسمون سبز باشه ...
که نگاه عاشقم تشنه ای چون برگ باشه .
*گلدونه*
صبح روی بالشم ؛
از اشکِ دیشب تو ؛
گلی جوونه زده بود ....
گلی با عطر تو .
اقاقیم ؛
رنگت همیشه خوش رو ...
گلدونه
بوی نون تازه ؛
چایی تازه دم .
کره و عسل .
بوی مطبوع چمن !
وای خدا .
نفس صبحت مبارک ؛ نازنینم .
گلدونه
واسه نگاه عاشقت
شمعها رو روشن میکنم
ستاره های چشمم و
پنهونی قایم میکنم
ستاره های چشم من
دنباله نگاه توست
مبادا پیداش بکنی
که عاشق نگاه توست
گلدونه
